امتناع از سیاست‌پژوهی؛ مهم‌ترین خلأ علوم انسانی در حل مسائل کشور
به گزارش روابط عمومی جهاددانشگاهی، دکتر ابراهیم حاجیانی مدرس کارگاه‌های تدوین گزارش سیاستی، طی سخنانی با اشاره به ضرورت تمرکز سازمان‌ها بر هویت و مأموریت‌های بنیادین خود اظهار کرد: کارگاه‌های آموزشی و توانمندسازی نباید به صورت خنثی و منفصل از نیازها تعریف شوند؛ بلکه سازمان‌ها باید با برخورداری از یک مأموریت و هویت روشن، کاملاً در راستای تحقق همان مأموریت‌های مشخص فعالیت ها را طراحی و اجرا کنند.
حاجیانی در بخش دیگری از این نشست، به طرح بحث‌های کلیدی پیرامون وضعیت آموزش پژوهشگران در حوزه علوم انسانی پرداخت و گفت: ما در حوزه پژوهش در کشور با یک محدودیت و امتناع ساختاری مواجهیم؛ و آن هم محدود شدن محققان به توصیف پدیده‌ها و تبیین یا تعلیل آن‌ها به معنای کشف روابط علی است. به محض اینکه قرار است وارد حوزه سیاست‌گذاری و ارائه راه‌حل شویم، این مرحله را بسیار به سرعت طی می‌کنیم، یا اصلاً قائل به عبور از آن نیستیم.
وی با اشاره به ریشه‌های این چالش تصریح کرد: موانع شناختی و معرفتی متعددی پژوهشگران را محدود به توصیف و تبیین می‌کند. این امر ناشی از سنت دانشگاهی حاکم بر علوم انسانی و اجتماعی ایران است که عمدتاً توجهی به حوزه اجرا ندارد و عمداً یا تعمداً خود را از فرآیند سیاست‌گذاری جدا می‌داند. از سوی دیگر، شکاف تاریخی میان جامعه نخبگی و جامعه سیاست‌گذار، و پرهیز متقابل دو طرف از رویت‌پذیری و مداخله در امور یکدیگر، ریشه در ساختارهای تاریخی و همچنین سبک آموزشی دانشگاه‌ها دارد که سیاست‌پژوهی را در اولویت قرار نداده‌اند.
وی درباره راهکارهای ترغیب سیاست‌گذاران و مدیران به استفاده نظام‌مند از شواهد پژوهشی نیز بیان کرد: از یک‌سو، شدت گرفتن مسائل، سخت‌جان شدن بحران‌ها و انباشت شکست‌های سیاستی، مدیران را ناگزیر به مراجعه به نتایج پژوهش‌ها می‌کند؛ و از سوی دیگر، ارتقای سرمایه اجتماعی، اعتمادآفرینی و برندسازی مؤسسات پژوهشی نقش کلیدی دارد.
دکتر حاجیانی در پایان با تأکید بر راهکار عملیاتی جلب مشارکت کارفرما خاطرنشان کرد: یک نکته فنی بسیار مهم این است که اگر کارفرمایان، سیاست‌گذاران و مدیران دستگاه‌ها در جریان فرآیند تولید اطلاعات و اجرای پژوهش مشارکت داشته باشند، به راحتی نتایج آن را می‌پذیرند. من همواره تأکید دارم که پژوهش باید با حضور مشاوران و عناصر کلیدی دستگاه کارفرما پیش برود تا در نهایت، سیاست‌ها و بسته‌های پیشنهادی ارائه‌شده با بیشترین اقبال و استقبال از سوی تصمیم‌گیرندگان مواجه شود.
نظر شما :