مدیر مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیتزدایی جهاددانشگاهی:
دولت، حل مسائل پیچیده و بینبخشی کشور را به جهاددانشگاهی بسپارد
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی، محمد قاسمی سیانی با اشاره به پیچیدگی مسائل توسعه و محرومیتزدایی در کشور اظهار کرد: جهاددانشگاهی به دلیل برخورداری همزمان از ظرفیتهای پژوهشی، آموزشی، فناورانه و میدانی، میتواند بهعنوان نهادی واسط و مسئلهمحور، در حل مسائل پیچیده و بینبخشی کشور نقشآفرینی کند.
وی با تشریح الگوی بومی محرومیتزدایی جهاددانشگاهی افزود: مسئله اصلی در این الگو، عبور از اجرای پروژههای پراکنده عمرانی و خدماتی و حرکت به سمت فرآیندی یکپارچه برای حل مسئله، توسعه پایدار و توانمندسازی جوامع محلی است.
محرومیتزدایی؛ از اجرای پروژههای پراکنده تا حل یکپارچه مسئله
مدیر مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیتزدایی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی ادامه داد: این الگو با بهرهگیری از تجربههای ملی و عملیاتی جهاددانشگاهی در مناطق محروم و همچنین نزدیک به سه دهه تجربه پژوهشی، آموزشی و میدانی در حوزههایی همچون توسعه روستایی، اشتغال، آموزش، سلامت و فناوری طراحی شده است.
قاسمی سیانی گفت: این الگو قرار است بهصورت آزمایشی در چهار منطقه محروم اجرا شود تا ضمن شناسایی نقاط قوت و ضعف، امکان ارزیابی و اصلاح آن پیش از توسعه در مقیاس ملی فراهم شود.
وی با تأکید بر اینکه محرومیتزدایی صرفاً مسئله کمبود منابع نیست، بلکه مسئله «حکمرانی منابع» است، اظهار کرد: شناسایی دقیق مسئله، تعیین اولویتها، هماهنگی میان دستگاهها، تخصیص هدفمند منابع و ارزیابی نتایج باید در کنار یکدیگر دیده شوند تا منابع موجود بیشترین اثربخشی را در حل مسائل واقعی مناطق محروم داشته باشند.
جهاددانشگاهی؛ نهاد واسط میان دولت و ظرفیتهای محلی
قاسمی سیانی با تأکید بر جایگاه جهاددانشگاهی در الگوی پیشنهادی خاطرنشان کرد: جهاددانشگاهی قرار نیست به یک دستگاه اجرایی موازی تبدیل شود، بلکه باید بهعنوان یک نهاد واسط و تسهیلگر، میان دولت، دستگاههای اجرایی، دانشگاهها، بخش خصوصی، خیرین و جوامع محلی ارتباط و هماهنگی ایجاد کند.
وی افزود: یکی از مسائل مهم در مناطق محروم، پراکندگی ظرفیتها و منابع است و اگر این ظرفیتها در یک چارچوب مشخص حول مسائل واقعی منطقه همراستا نشوند، بخشی از منابع و اقدامات به نتیجه مطلوب منجر نخواهد شد.
مدیر مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیتزدایی پژوهشگاه از پیشبینی «میز پیشرفت محلی» در این الگو خبر داد و گفت: این میز میتواند با حضور دستگاههای دولتی و محلی، نهادهای عمومی، بخش خصوصی، خیرین، گروههای جهادی و نمایندگان مردم، ظرفیتها و منابع موجود را حول مسائل واقعی هر منطقه همراستا کند.
وی تأکید کرد: مشارکت جامعه محلی در این فرآیند اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا حل پایدار مسائل محرومیت بدون شناخت دقیق نیازها، ظرفیتها و اولویتهای مردم منطقه امکانپذیر نیست.
ضرورت تغییر نگاه دولت به جهاددانشگاهی
قاسمی سیانی با تأکید بر ضرورت بازتعریف رابطه دولت و جهاددانشگاهی اظهار کرد: دولت نباید جهاددانشگاهی را صرفاً بهعنوان پیمانکار پژوهشی یا مجری پروژههای موردی ببیند، بلکه میتواند از ظرفیت این نهاد بهعنوان بازوی علمی و مسئلهمحور دولت برای شناخت مسائل، طراحی راهحل، اجرای پایلوت و ارزیابی نتایج استفاده کند.
وی افزود: یکی از مزیتهای جهاددانشگاهی، امکان پیوند میان دانش و میدان است؛ به این معنا که یافتههای پژوهشی میتوانند در مقیاس محدود آزمون شوند، نتایج آنها مورد ارزیابی قرار گیرد و پس از اصلاح، در سطح گستردهتر به کار گرفته شوند.
حرکت از همکاریهای موردی به مأموریت حل مسائل کشور
مدیر مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیتزدایی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی در پایان تأکید کرد: رابطه دولت و جهاددانشگاهی باید از همکاریهای موردی به مأموریت حل مسائل اصلی کشور تغییر کند.
قاسمی سیانی گفت: بخشی از مسائل پیچیده و بینبخشی کشور را میتوان به جهاددانشگاهی سپرد تا این نهاد با استفاده از ظرفیتهای علمی، تخصصی و میدانی خود، راهحلهایی دانشبنیان، آزمونپذیر و قابل سنجش برای آنها ارائه و در میدان اجرا کند.
وی خاطرنشان کرد: چنین رویکردی میتواند ضمن جلوگیری از موازیکاری دستگاهها، به همافزایی ظرفیتهای موجود و افزایش اثربخشی سیاستها و برنامههای توسعهای در مناطق محروم منجر شود.
نظر شما :