بسته تغییر سبک زندگی؛ طرح نوآورانه جهاددانشگاهی برای کارکنان

به گزارش روابط عمومی سازمان جهاددانشگاهی علوم پزشکی تهران دکتر مریم صداقت گفت: طرح پایش و ارتقاء سلامت کارکنان جهاددانشگاهی سال گذشته، طرح بزرگ پایش سلامت اعضای جهاددانشگاهی را به سرانجام رساندیم که نقطه‌ شروع کاری بزرگ در راستای حل یک مساله است.  بر اساس این طرح، درنظر داریم که ارائه مداخلات لازم به منظور تغییر سبک زندگی را در دستور کار قرار دهیم.

وی با بیان این که اهداف «کاربردی» برای طرح پایش و ارتقاء سلامت کارکنان جهاددانشگاهی را درنظر گرفته‌ایم، افزود: اگرچه ارائه مداخلات به منظور تغییر سبک زندگی، کاری راحت به نظر می‌رسد اما کاری ساده و آسان نیست؛ چرا که سبک زندگی در پیشینه، نگرش و باور افراد ریشه دارد.

عضو هیات‌علمی سازمان جهاددانشگاهی علوم‌پزشکی تهران اظهار کرد: هنگامی تغییر زندگی محقق می‌شود که نگاه و نگرش افراد تغییر کند. تغیر سبک زندگی و رفتارهای سلامت نیز مشمول این موضوع می‌شود یعنی زمانی این دو مولفه تغییر می‌کند که نگاه افراد تغییر کند.

صداقت درباره آخرین طرح تحقیقاتی خود توضیح داد: تعریف «بسته تغییر سبک زندگی» را در دستور کار قرار داه‌ایم؛ تغییراتی که امکان‌پذیر و مثمر ثمر باشد. بررسی‌ها بیانگر این است که کارکنان به عنوان یکی از گروه‌های هدف برای ارتقاء بهداشت عمومی و سلامت در کانون توجه قرار گرفته‌اند؛ چرا که به نظر می‌رسد تغییر سبک زندگی در این گروه نسبت به سایر گروه‌ها راحت‌تر باشد؛ امیدوارم به اهداف خود دست‌یابیم.

مجری طرح پایش و ارتقاء سلامت کارکنان جهاد دانشگاهی درباره ضرورت تغییر سبک زندگی تصریح کرد: اگر به این باور برسیم که تغییر سبک زندگی در پیشگیری از بروز بیماری‌های جسمانی و فیزیکی نقش دارد، بهبود شرایط در مواجهه با بیماری‌های غیرواگیر، واگیر و سلامت روان را تجربه می‌کنیم. بهبود شرایط به تغییرات عجیب و غریب نیاز ندارد؛ به طور مثال، «کاهش ۱۵ درصدی مصرف چربی»  و «ده دقیقه ورزش‌کردن در روز» در ارتقاء سلامت بسیار اثرگذار است اما این دو مولفه به توجه پیوسته و مداوم نیاز دارد.

وی درباره چالش‌های پژوهش در کشور گفت: متاسفانه، چالش به عنوان یک ابزار برای جامعه درنظر گرفته نمی‌شود. پژوهش می‌بایست به نحوی باشد که منجر به حل مسائل مبتلا‌به جامعه شود. حل مسائل جامعه از طریق پژوهش، یکی از وظایف محوله جهاد دانشگاهی است. اگر پژوهش‌ منجر به حل مساله شود، نه تنها انگیزه پژوهشگران افزایش می‌یابد بلکه میزان اعتماد جامعه به پژوهشگران نیز بیشتر می‌شود. من بر این باور هستم که سیاستگذاران و پژوهشگران می‌بایست نگاه دقیق‌تری به پژوهش داشته باشند و جایگاه واقعی آن را درنظر گیرند.

وی با بیان اینکه پژوهشگران به حمایت نیاز دارند، گفت: اگر تصمیم بر این است که پژوهش به حل مساله تبدیل شود، می‌بایست از پژوهش و پژوهشگر حمایت کرد. نکته مهم این است که انجام پژوهش‌های مساله‌محور فقط برعهده پژوهشگر نیست بلکه انجام  پژوهش‌هایی از این دست به حمایت نیاز دارد. پژوهش می‌بایست منجر به محصول و فناوری شود، محصول و فناوری که منطبق بر شکل و ماهیت آن پژوهش است. بازهم تاکید می‌کنم که پژوهش نباید رها شود و به حمایت نیاز دارد تا منجر به تولید محصول برای حل یک مساله شود.